page6
6
różnych
odstępach
czasowych,
wskazane
jest,
aby
rzeźnia
w
procedurach
zakładowych
ustaliła
maksymalny
czas
przechowywania
uppz,
uzależniony
w
szczególności od zaplanowanej częstotliwości uboju oraz liczby i gatunków ubijanych
zwierząt.
b)
Przepisy przewidują obowiązek barwienia materiału szczególnego ryzyka
1
.
c)
Więcej informacji na temat zagospodarowania ubocznych produktów pochodzenia
zwierzęcego w „rzeźniach rolniczych” opisano w załączniku 5. Wzory dokumentów
handlowych, które muszą towarzyszyć każdej wysyłce UPPZ określonej kategorii,
dostępne
są
pod
linkiem
(wersja
do
wypełnienia
elektronicznie)
https://www.wetgiw.gov.pl/nadzor-weterynaryjny/zywnosc-pochodzenia-
zwierzecego/rzeznie-rolnicze.
5)
Przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności
a)
Zgodnie z prawem żywnościowym odpowiedzialność za bezpieczeństwo żywności
spoczywa na producencie żywności, w szczególności prowadzący „rzeźnię rolniczą”
powinien
zapewnić
zachowanie
właściwych
warunków
higienicznych
w
trakcie
przeprowadzania
uboju
zwierząt,
obróbki
poubojowej
oraz
rozbioru
mięsa.
Zapewnienie tych wymogów następuje przez utrzymanie w odpowiedniej czystości
pomieszczeń
i
ich
wyposażenia,
możliwości
usuwania
odpadów,
zapewnienie
odpowiedniej jakości wody, właściwe funkcjonowanie systemu HACCP, czystość
i higienę oraz kwalifikacje pracowników, jak również identyfikowalność produktów.
Konieczne
jest
opracowanie
i
wdrożenie
dokumentacji
systemu
zarządzania
bezpieczeństwem żywności (Dobra Praktyka Produkcyjna (GMP) / Dobra Praktyka
Higieniczna (GHP), HACCP).
System HACCP powinien zapewnić bezpieczeństwo
żywności poprzez monitorowanie zagrożeń biologicznych (np. bakterii), chemicznych
(np. pestycydów) oraz fizycznych (np. szkła, odłamków metalu) w procesie produkcji,
magazynowania i obrotu żywnością, co zapewnia likwidację zagrożeń dla zdrowia.
b)
Producent
powinien
mieć
możliwość
identyfikacji
dostawcy
(dostawców)
oraz
odbiorcy (odbiorców) produktu. Producent musi mieć możliwość lokalizacji swojego
produktu, w przypadku konieczności jego wycofania z rynku.
c)
Prowadzący
„rzeźnię
rolniczą”
jest
zobowiązany
występować
o
dostarczenie,
gromadzić
oraz
sprawdzać
informacje
dotyczące
łańcucha
żywnościowego.
Przykładowy formularz informacji dotyczących łańcucha żywnościowego dla zwierząt
lub partii zwierząt kierowanych do uboju, przeznaczony do uzupełnienia przez
właściciela zwierząt i dostarczenia do rzeźni nie później niż 24 godziny przed
przybyciem zwierząt do rzeźni jest dostępny pod linkiem (wersja do wypełnienia
elektronicznie)
https://www.wetgiw.gov.pl/handel-eksport-import/informacja-o-
lancuchu-zywnosciowym.
Powiatowy
lekarz
weterynarii
może
zezwolić
na
przekazywanie
informacji
dotyczących
łańcucha
żywnościowego
później
niż
24
godziny przed przybyciem do rzeźni zwierząt lub przekazywanie tej informacji do
rzeźni wraz ze zwierzętami.
d)
Badanie na włośnie jest obowiązkowo przeprowadzane w przypadku uboju świń,
dzików i świniodzików, nutrii oraz koni. Urzędowy lekarz weterynarii pobiera próbki
do badań przy przeprowadzaniu badania poubojowego. Badanie w kierunku włośni
może być wykonywane w laboratorium zlokalizowanym poza rzeźnią. W przypadkach
przewidzianych przepisami, urzędowy lekarz weterynarii pobiera również próbki od
bydła i owiec w kierunku
przenośnych gąbczastych encefalopatii przeżuwaczy.
1
W
przypadku
zwierząt
urodzonych
w
Polsce
(oraz
innych
państwach
członkowskich
UE
o znikomym ryzyku BSE) materiał szczególnego ryzyka stanowi:
- w odniesieniu do bydła w wieku powyżej 12 miesięcy (nie może być ubijane w gospodarstwie w ramach
uboju na użytek własny) - czaszka z wyłączeniem żuchwy, zawierająca mózg i oczy oraz rdzeń kręgowy,
- w odniesieniu do owiec i kóz - czaszka, w tym mózg i oczy, oraz rdzeń kręgowy zwierząt w wieku powyżej
12 miesięcy lub które mają stały siekacz wyrżnięty z dziąsła.