page2
2
Celem wydania przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20
grudnia 2019 r. w sprawie niektórych wymagań weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione
przy
produkcji
produktów
pochodzenia
zwierzęcego
w
rzeźniach
o
małej
zdolności
produkcyjnej, położonych na terenie gospodarstw jest:
- umożliwienie podmiotom produkującym żywność na małą skalę na lokalny rynek, np.
w ramach rolniczego handlu detalicznego lub działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej,
pozyskiwania mięsa z własnych zwierząt do produkcji żywności na uproszczonych zasadach,
- umożliwienie powstawania nowych
rzeźni na terenach, na których obecnie one nie
funkcjonują, jak np. na niektórych obszarach górskich,
- wyrównanie szans funkcjonowania rzeźni o małej zdolności produkcyjnej położonych na
terenie gospodarstw w stosunku do istniejących już zakładów prowadzących ubój zwierząt na
większą skalę,
- umożliwienie konsumentom dostępu do mięsa bezpośrednio ze znanych im gospodarstw.
Poniżej przedstawiono najważniejsze wymagania weterynaryjne przy prowadzeniu "rzeźni
rolniczej".
1.
Kto może skorzystać z przepisów rozporządzenia dotyczącego wymagań dla „rzeźni
rolniczych”?
Z przepisów mogą skorzystać podmioty, które zainteresowane są prowadzeniem uboju na
terenie gospodarstwa rolnego i są posiadaczami ubijanych zwierząt gospodarskich, czyli
przede wszystkim rolnicy utrzymujący zwierzęta gospodarskie, zainteresowani dokonywaniem
uboju tych zwierząt lub ewentualnie rozbioru ich mięsa, na uproszczonych zasadach, w celu
wprowadzenia pozyskanego mięsa na rynek na małą skalę. W „rzeźniach rolniczych” można
także dokonywać uboju zwierząt, których posiadaczami są inne podmioty utrzymujące takie
zwierzęta w gospodarstwie położonym na obszarze tego samego powiatu, w którym jest
zlokalizowana ta rzeźnia, lub na obszarach powiatów sąsiadujących z powiatem, w którym
zlokalizowana jest ta rzeźnia.
2.
Na jakich zasadach może odbywać się sprzedaż mięsa uzyskanego w ramach „rzeźni
rolniczych”?
Przepisy nie przewidują odrębnego znakowania mięsa pochodzącego z „rzeźni rolniczych”.
Jeśli mięso jest uznane za zdatne do spożycia to tusze, półtusze itp. zwierząt gospodarskich
kopytnych i ssaków dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych są opatrzone owalnym
znakiem jakości zdrowotnej albo, w przypadku mięsa drobiowego, zajęczaków i ptaków
bezgrzebieniowych oraz mięsa pochodzącego z rozbioru, owalnym znakiem identyfikacyjnym.
Tym samym produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane w „rzeźniach rolniczych” mogą być
wprowadzane na rynek Polski, innych państw Unii Europejskiej oraz państw trzecich
w przypadku, gdy właściwe władze państwa trzeciego nie określiły wymagań, które nie będą
mogły być spełnione.
Prowadzący rzeźnię rolniczą może dostarczać wyprodukowane mięso do innych zakładów
produkcyjnych, np. zakładów przetwórstwa mięsa, podmiotów prowadzących działalność
marginalną, lokalną i ograniczoną, zakładów prowadzących handel detaliczny itd. Prowadzący
rzeźnię rolniczą może również prowadzić sprzedaż konsumentom końcowym, jeśli założy
dodatkowo inną działalność, np. handel detaliczny, rolniczy handel detaliczny, działalność
marginalną, lokalną i ograniczoną.